Πάνε όλα. Γιορτές πανηγύρια…όλα! Πρώτη φορά χάρηκα που τέλειωσαν οι γιορτές. Αν δεν τέλειωναν θα πάθαινα κάτι από το πολύ φαγητό και τα επακόλουθα του…Το πρόγραμμα είναι ωραίο πράγμα τελικά στη ζωή και αυτές τις μέρες μπαίνουμε πια στο πρόγραμμα. Στην αγαπημένη μας ρουτίνα. Ρουτίνα, η λέξη που μισούσα κάποια χρόνια πριν και τώρα είναι το δίχτυ ασφαλείας μου. Ακόμη ένα σημάδι πως περνούν τα χρόνια μου…
Το πρωί ξυπνάω και βλέπω αυτό από το παράθυρο…Σαν ταινία τρόμου. “Ομίχλη πάνω στους κέδρους”, όπως η γνωστή παλιά ταινία…που είναι τέλεια by the way (Χιόνι πάνω στους κέδρους).
Ομίχλη…Σέρνεται σαν τον καπνό στο Lost… αν δεν έχετε δει ποτέ Lost λυπάμαι χάνετε την ωραία εικόνα του φριχτού καπνού που σέεεεερνεται απειλητικά πάνω στις ζωές των ανθρώπων. Έτσι κι η πρωινή ομίχλη μας, σαν να μπαίνεις στη ζώνη του λυκόφωτος και να χάνεις τον προορισμό σου. Όλες οι κατευθύνσεις ίδιες, όλες οι αποστάσεις ίδιες, κανένα σημάδι να σε οδηγήσει…
Έτσι μπαίνουμε στη νέα χρονιά. Διστακτικά. Έχεις σχέδιο, δεν έχεις…για κάποια πράγματα είναι ένα και το αυτό! Ότι σχέδιο κι αν έχεις μπορεί να ανατραπεί. Από την άλλη αν δεν έχεις σχέδιο και πας στα τυφλά, η ομίχλη θα δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την πορεία γιατί μέσα στο χάος εσύ πρέπει να βρεις και προορισμό…Οπότε καλύτερα να έχεις στόχο, έστω κι αν αυτός ανατραπεί…θα έχεις κάπου να επικεντρωθείς σαν έρθουν δύσκολες ώρες…που να μην έρθουν!
Τουλάχιστον οι ανατροπές την φετινή χρονιά δεν θα έρθουν σερνόμενες…Το 2013 βλέπεις σύμφωνα με την Κινέζικη αστρολογία, ήταν η χρονιά του φιδιού. Κι όλα τα τσιμπήματα, όλες οι επιθέσεις ήρθαν σερνόμενες ύπουλα. Πολύς κόσμος μου το είπε αυτό! Δεν ξέρεις τι να περιμένεις από ένα φίδι…Σίγουρα όχι κατανόηση, σίγουρα όχι έλεος. Η αλήθεια είναι πω δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν όλα αυτά τα περί αστρολογικών προβλέψεων κινέζικων ή μη και μπορεί για εμένα η χρονιά που πέρασε να ήταν ζόρικη αλλά ήταν δημιουργική και γενναιόδωρη. Παρόλο που ένιωσα φίδια να σέρνονται στα πόδια μου ήμουν τυχερή και κανέναν δεν με τσίμπησε. Το “γρουσούζικο”…13, για εμάς τους ΚαΠα ήταν μια καλή χρονιά.
Όμως για κάποιους το 2013 ήταν σκληρή χρονιά, μέχρι τέλους. Ω! ναι. Σερνόμενο έφυγε λοιπόν και μέχρι τελευταία στιγμή έκανε τα δικά του…Τα ανείπωτα!
Όμως μπαίνουμε στην χρονιά του αλόγου…Ετοιμαστείτε για άγριους καλπασμούς, για ατίθασες αποφάσεις, για τρελές κούρσες! Κι εύχομαι αυτό το άλογο να μην είναι άλογο που δουλεύει στο ζυγό, όπως εκείνα τα καημένα ψωράλογα που τραβάνε τα αλέτρια…
Εύχομαι το 2014 να είναι άλογο κούρσας, με τα δυνατά του πόδια ή άλογο σε αγώνες dressage όμορφο, με τα κορδελάκια του και τα κόλπα του.
 |
| Wojtek Kwiatkowski |
Μα το καλύτερο από όλα θα ήταν αν το 2014 ήταν για εμένα τουλάχιστον, άγριο άλογο σαν αυτά που φωτογραφίζει ο Πολωνός φωτογράφος Kwiatkowski…Ξέρεις από εκείνα που τα βλέπεις στα ντοκιμαντέρ ή από εκείνα που συναντάς μια φορά στην ζωή σου κι αναρωτιέσαι αν ήταν αλήθεια ή ψέμα αυτό που μόλις είδες. Έχει συμβεί και σε εμένα.
Στην δρόμο των Μαλγάρων εκεί ανάμεσα στην στέπα και στους βάλτους ήμουν με το αμάξι για δουλειά μιας και δούλευα στην Σίνδο, που είναι δίπλα. Ξαφνικά στο βάθος σαν σε όνειρο είδα ένα κοπάδι άλογα να καλπάζουν, σηκώνοντας σκόνη. Ήταν καμιά δεκαριά. Άσπρα γκρίζα και καφετιά. Ξαφνιάστηκα κι έμεινα να τα κοιτάζω σαν υπνωτισμένη. Θυμάμαι τις άγριες χαίτες να ανεμίζουν, τα πόδια δυνατά να πατούν στη γη, πελώρια και γρήγορα σαν τον άνεμο. Ένα θέαμα άγριο σχεδόν τρομακτικό. Κι έτσι ξαφνικά όπως εμφανίστηκαν, έτσι χάθηκαν από τα μάτια μου σαν φαντάσματα. Θυμάμαι πως έμεινα κοκαλωμένη και σχεδόν μηχανικά τηλεφώνησα στον Πανταζή και του είπα τι μου συνέβη. Με ρώτησε “μα δεν το ήξερες πως στη Χαλάστρα στον υδροβιότοπο του Αξιού, έχει άγρια άλογα;”…Όχι δεν το ήξερα μέχρι που τα είδα!
Ένα τέτοιο άλογο λοιπόν θέλω να είναι το 2014 για εμένα και για όλους όσους γουστάρουν λίγο από το σασπένς του ρίσκου και της αγέρωχης δύναμης της ζωής. Τέρμα τα συρσίματα και τα ύπουλα χτυπήματα. Η νέα χρονιά θα είναι διάφανη, αλλά περισσότερο από όλα θα είναι άγρια. Αγρια και αγέρωχη μωρό μου…Wild thing…I think I love you!
Τινάξτε τις χαίτες σας αγαπημένοι…ορμάμε!
