Μπήκε ο Μάης με τις μυρωδιές και τα χρώματα. Ο Απρίλης μας τάραξε στη βροχή. Μας μούλιασε…και ελπίζουμε σε έναν Μάη φωτεινό…Η πρώτη του ημέρα πάντως ήταν γεμάτη υποσχέσεις. Εμείς παρόλο που κάναμε διάφορα σχέδια για ομαδικές εξορμήσεις, κάναμε άτακτη υποχώρηση όταν εγώ μια ημέρα πριν αρρώστησα.

Μάλλον ίωση η οποία όμως με αποδυνάμωσε τελείως και  μιας κι ο καιρός φαινόταν επίσης μυστήριος αποφασίσαμε να μην πάρουμε τα βουνά και τις θάλασσες με φίλους, όπως αρχικά είχαμε σχεδιάσει και μείναμε σπίτι μας, περνώντας μια μοναχική ήρεμη Πρωτομαγιά. Ο καιρός τελικά μας αιφνιδίασε και άνοιξε. Μόλις είδαμε λοιπόν τον ήλιο, είπαμε να το εκμεταλλευτούμε για να κάνουν έναν περίπατο έστω, τα παιδιά τηρώντας το έθιμο. “Να πιάσουμε το Μάη”.
Εγώ βέβαια, προτιμούσα να μείνω ξαπλωμένη και αποχαυνωμένη στον καναπέ μα δεν ήθελα τα παιδιά να μην γιορτάσουν την πρώτη του Μάη.

Ναι , ο Κάρλο σέρνει το καρότσι με τον Γιώργο μέσα…

Έτσι αφού τα αναλγητικά έκαναν τη δουλειά τους, καταφέραμε και πήγαμε μια μικρή βόλτα όλοι μαζί κάπου κοντά, κάνοντας έναν μικρό περίπατο για να μαζέψουμε αγριολούλουδα.

Ήταν μια ωραία πανέμορφη βόλτα, σε ένα φωτεινό καταπράσινο τοπίο και τελικά μαζέψαμε τα αγριολούλουδα μας,  θαυμάσαμε τα στάρια που μεγάλωσαν και σε ένα μόλις μήνα θα έχουμε θερισμό.

Αγναντέψαμε από μακριά τη θάλασσα και γυρίσαμε σπίτι με γεμάτο καρότσι για να φτιάξουμε το μαγιάτικο στεφάνι μας, με κληματσίδα, παπαρούνες, γαϊδουράγκαθα, ελιές, βρούβες, χαμομήλια  και στάρια…

…και το κρεμάσαμε στην είσοδο του σπιτιού, όπως κάθε χρόνο.

Τα τριαντάφυλλα της γιαγιάς και λευκό φούλι, στο τενεκεδένιο βάζο, δώρο της φραουλένιας αδερφής μου. Ένα χαρούμενο τραπέζι στρωμένο στην χρωματιστή αυλή.

Τα φρεσκοψημένα ψωμάκια του μπαμπά μας, με ψητό κρέας και καλούδια που ετοιμάσαμε στα γρήγορα. Τα αγαπημένα μας σούπερ υγιεινά σαντουιτσάκια, γεμιστά με ψητό κρέας και ψητά λαχανικά, μας γέμισαν για ακόμη μια φορά με ενθουσιασμό.

Τα σύννεφα μαζεύονταν πάνω από το κεφάλι μας. Ο ήλιος μπαινόβγαινε κι ερχόταν ριπές αέρα, μα η χαρά των γεύσεων περίσσευε. Προλάβαμε και φάγαμε και το γλυκό κέικ λεμονιού της υπέροχης  Λευκής μας από το Happy Teapot. Ένα τρυφερό σπιτικό δώρο για την πρώτη του Μάη, που μας ενθουσίασε.

Πικρός καφές, ζουμερές φράουλες και απαλή γεύση λεμονιού…Δυο παιδιά που παίζουν, κυνηγιούνται και γελούν. Ένας υγρός αέρας από μια καταιγίδα κάπου μακριά. Δέντρα και φύλλα που χορεύουν στο φύσημα του και στιγμές σιωπηλές με το αγόρι μου.
Η ζωή είναι ωραία.

Στο  τέλος οι τρεις τους όρμησαν με τα κουταλάκια τους,  στο παγωτό κι εγώ απολάμβανα την μάχη τους…

Καφές δυνατός κι άλλα αναλγητικά για εμένα για να αντέξω να μείνω κι άλλο στην αυλή μαζί τους.
Για να ανάψει ο μπαμπάς το μαγκάλι και να ψήσουν τα αγαπημένα τους καραμελένια marshmallows  και να κάψουν τα καλάμια τους στη φωτιά, για να κάνουν τις ατμομηχανές τρέχοντας γύρω γύρω με τις άκρες των καλαμιών να καπνίζουν…

…και τον Λου, πάντα κοντά, μιας κι είναι η μόνιμη αυτοκόλλητη παρέα του Άγγελου…Το αγόρι και ο σκύλος του.

Πρωτομαγιά λοιπόν και μπορεί να ήμασταν μόνοι, μα τελικά τα κάναμε όλα και παρόλο που εγώ είχα τις ανησυχίες μου μήπως και τα αγόρια βαρέθηκαν ή απογοητεύτηκαν γιατί δεν ήταν με τους φίλους τους, ωστόσο σε ένα τηλεφώνημα με τη θεία τους το βράδυ όταν πια μαζευτήκαμε μέσα, άκουσα τον μικρό να της λέει πως πέρασε τέλεια!

Τέλεια λοιπόν! Τέλεια μας μπήκε ο Μάης. Με λίγο ήλιο, με λίγη συννεφιά, με λίγο αέρα, με μια μικρή υπέροχη αίσθηση από μακρινές καταιγίδες, με λίγο από όλα και με πολύ από όλα τα άλλα…τα πολύτιμα!

Καλημέρα αγαπημένοι. Καλό μήνα, καλό Σαββατοκύριακο και καλή δύναμη…το καλοκαίρι πλησιάζει….Καλώς ήρθες Μάη!
                                                                                                      Κατερίνα