Αυτό το καλοκαίρι μεταξύ άλλων είχε και πολύ δημιουργία και πολύ δουλειά.Αποφάσισα να φτιάξω τον χώρο που θα δουλεύω κι ήθελα να χρησιμοποιήσω κάποια από τα παλιά διαλυμένα έπιπλα που έβρισκα πεταμένα κατά καιρούς και τα μάζευα. Στόχος ήταν βέβαια να μειωθεί το κόστος και να μην πάνε χαμένα τα παλιά αυτά κομμάτια. Άρχισα λοιπόν να τα φτιάχνω ένα ένα και σιγά σιγά σαν ήρθε η ώρα να φτιάξω το δικό μου γραφείο, διαπίστωσα πως ενώ τα χρώματα που μου αρέσουν συνήθως είναι τα παλ με αποκορύφωμα το λευκό όπως τα χρώματα που χρησιμοποίησα φτιάχνοντας το προσωπικό μου χώρο στο σπίτι…αυτή τη φορά λοιπόν, χωρίς να το πολυκαταλάβω βρέθηκα να δίνω χρώμα.
Το γραφείο μου είναι ακόμη μισοτελειωμένο μα μπαίνοντας κανείς μέσα πέφτει στην κυριολεξία πάνω σε χρώματα. Σκέτο smarties!
Σήμερα λοιπόν θα σας δείξω τις καρέκλες του γραφείου μου. Δεν ήθελα να αγοράσω καρέκλα μεγάλη, μαλακή και στριφογυριστή. Οι λόγοι προαναφέρθηκαν αλλά ιδιαίτερα οι καρέκλες είναι η τρέλα μου.
Κάθομαι πολλές ώρες στο γραφείο και θέλω όταν γράφω, μια στάση όρθια. Να μην βουλιάζω, να μην με νυστάζει, να μην με ξεκουράζει…Έτσι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω αυτές τις καρέκλες…Φαίνονται απαίσιες το ξέρω….
Έχω κι άλλη πιο απαράδεκτη. Την πήρα από την ξαδέρφη μου γιατί ήταν σε αυτό το αίσχος και φοβάμαι τώρα που την έφτιαξα μην τη δει και την θέλει πίσω…χεχε
Κι άρχισε η βαρετή κι απαίσια δουλειά του ξυσίματος. Η μια καρέκλα δεν είχε βάση μιας κι ήταν από αυτές με τα πλαστικά σχοινιά σαν χρωματιστά καλώδια.Ο Πα έκοψε ένα ξύλο και το τοποθέτησε πάνω της για να χωράει και να μπορεί να καθίσει κανείς με ασφάλεια.
Μετά ήρθε η δουλειά του βαψίματος. Άρχισα λοιπόν να ανακατεύω τα χρώματα κάνοντας συνδυασμούς.
Έκανα τόσα βαψίματα αυτό το καλοκαίρι που έχω μάθει να κάνω συνδυασμούς στο πιτς φιτίλι. Τις έβαψαν οι βοηθοί! Μεγάλο το μεράκι…Εγώ γλίτωσα τη δουλειά και τη γκρίνια κι αυτοί, ένιωσαν χρήσιμοι και βέβαια τρισευτυχισμένοι που τους έδειξα εμπιστοσύνη!
Τα πήγαν μια χαρά και να το αποτέλεσμα…κούκλες έτσι;
Και να τες λοιπόν στο νέο μου γραφείο.
Το πάτωμα είναι χάλια εδώ. Τώρα έχει ξυθεί κι έχει βαφεί…ναι ναι, όλο το πάτωμα…
Είναι όμορφο το αποτέλεσμα εγώ τις λάτρεψα…θα τις λιώσω!!!!
Προσεχώς κι άλλες εικόνες από άλλες κατασκευές και αλλαγές στο νέο πανέμορφο γραφειάκι μου…
Κλείνοντας θα ήθελα να ενημερώσω για δυο πολύ σημαντικά δρώμενα της πόλης μας. Φέτος το αγαπημένο μου ΚΕΘΕΑ κλείνει 30 χρόνια ζωής.
Τριάντα χρόνια φροντίδας και αληθινής βοήθειας.
Τριάντα χρόνια εμπειρίας στην απεξάρτηση στη χώρα μας. Γιορτάζει με πολλούς τρόπους σε όλη την Ελλάδα και μπορείτε να ενημερωθείτε εδώ για τα προγράμματα σε άλλες πόλεις, μα στην Θεσσαλονίκη για μια ακόμη φορά το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ συνεργάζεται με την ΚΟΘ για ένα τριήμερο γεμάτο μουσική.
Αν βρείτε χρόνο μην το χάσετε, θα είναι μοναδική εμπειρία.
Επίσης την Δευτέρα στις 23 Σεπτέμβρη στις 18.00 το απόγευμα στο εστιατόριο “Σκούφος” η Δράση Ελληνίδων Bloggers με πρωτομάστορα πάντα την αγαπημένη μας Ρένα από το
Δια χειρός Ρένας Χριστοδούλου, έχουν ετοιμάσει μια απίστευτη εκδήλωση με στόχο την οικονομική ενίσχυση της ΛΑΜΨΗΣ.
Αυτή είναι η δύναμη της ένωσης και του bloggin και του μοιράσματος. Bloggers από όλη την Ελλάδα έστειλαν τα εδέσματα τους για να διατεθούν προς πώληση για αυτό τον μεγάλο σκοπό. Δεν είναι υπέροχο αυτό;
Θα είναι μια συγκινητική ημέρα και γιατί όχι, μια ευκαιρία να βοηθήσουμε οικογένειες που έχουν ανάγκη πολλή μεγαλύτερη από όσο μπορούμε να φανταστούμε και βέβαια να γνωριστούμε και να περάσουμε όμορφα…
Σας στέλνω την αγάπη μου και τις ευχές μου για ένα όμορφο, ήσυχο, δημιουργικό Σαββατοκύριακο…και μια ευχή.
Μακάρι να μπορούμε να μεταμορφώνουμε ότι είναι παλιό και φαίνεται άσχημο και αχρείαστο. Μακάρι να έχουμε την δύναμη, να αλλάζουμε ότι δεν μας αρέσει και μακάρι όλα να μπορούν να αλλάζουν σαν το ξύλο, που δεν χαλάει, δεν παλιώνει και δεν χάνει ποτέ την ικανότητα του με λίγη δουλειά, να γίνεται καινούριο…
Καλημέρα αγαπημένοι…
Κατερίνα
