Τα χρώματα…Τα λουλούδια είναι τόσο εξωτικά κι ευτυχισμένα… έξω, μα και μέσα στο σπίτι.

Υπέροχες, απλές, καθαρές γεύσεις. Δροσερές σαλάτες και φαγητά που κρύβουν μνήμες χρόνων…Μνήμες από γιαγιάδες και μαμάδες και θειάδες…

 Ζουμερά φρούτα, που μαγεύουν τα μάτια και το στόμα…και γίνονται γλυκά και μαρμελάδες.

Ορθάνοιχτα παράθυρα να μπαίνει η αύρα του πρωινού και σεντόνια άσπρα, δροσερά που μυρίζουν πάστρα.

Μαγικά απογεύματα στη θάλασσα. Με ένα δροσερό ποτό στο χέρι, με τον ήλιο να χάνεται και να μας χαρίζει κινηματογραφικά ηλιοβασιλέματα.

Θάλασσα, θάλασσα, θάλασσα. Οι φωνές τους, οι βουτιές τους, τα παιχνίδια και τα χρώματα της…Θάλασσα

Ο ήχος του φλοίσβου καθώς σκάει το κύμα στα ολοστρόγγυλα βότσαλα κι ακούς με το αυτί κολλημένο στην ακροθαλασσιά τον ήχο του γιαλού. Την ανάσα της ίδιας της θάλασσας…

Μπαράκια δίπλα στο κύμα και βραδυνές έξοδοι, μόνοι ή με φίλους που καταλήγουν σε φωτιές,  σε νυχτερινές αμμουδιές.

 Θερινό σινεμά και συναυλίες.

 Την κουρτίνα να χορεύει απαλά στο δροσερό πρωινό αεράκι…

 Τα παιδιά να παίζουν, ξυπόλυτα, ξεγυμνωμένα, απελευθερωμένα…

Δροσερούς καφέδες.

Γευστικά κοκταίλ.

Μεσημεριανός ύπνος στο μπαλκόνι.

Καλοκαιρινές καταιγίδες.

Βιβλία που  για σελιδοδείκτες έχουν εισιτήρια πλοίων και  στις σελίδες τους έχουν άμμο, από τις βόλτες τους στις παραλίες.

Μαγαζιά γεμάτα με χρωματιστές πραμάτειες.

Πάγκοι με περιοδικά, με ξένο τύπο και βιβλία τσέπης. Μια μυρωδιά ελαφριάς υγρασίας και χαρτιού, παρέα με την καρύδα των αντηλιακών. Μια μυρωδιά, που δεν μπορούμε να αποφύγουμε. Μας τραβά σαν μαγνήτης…Δεν μπορείς να φύγεις χωρίς ένα ακόμη βιβλίο περιπέτειας!

Βόλτες στα σοκάκια, πρωινές, απογευματινές, βραδυνές χαζεύοντας τα τουριστικά μαγαζιά, με κάθε λογής χαριτωμένα μικροπράγματα που αγοράζεις για να διαπιστώσεις πόσο άχρηστα σου είναι μόλις γυρίσεις στον κανονικό σου κόσμο…

Απίθανα χρώματα…Το μπλε, το λευκό, το πράσινο σε μια ένταση που ζαλίζει…

Αυτό το  χέρι,  μόνιμα έξω από το παράθυρο στα Καλοκαιρινά ταξίδια…

Η αρμύρα στα μαλλιά τους…

Κι άλλα κι άλλα…χαϊμαλιά και βαμμένα νύχια, ελαφριά ρούχα, ξυποληταρία και νύχτες μικρές και μυρωμένες.
Βραδιές κινηματογράφου στο μπαλκόνι και τζιτζίκια και βανίλια υποβρύχιο και πρωινό κακάο με κουλούρι και λουκουμάδες με ζάχαρη, με παγωτό χωνάκι να λιώνει και να κυλάει απ΄τον αγκώνα, τον απογευματινό ήλιο να τρυπώνει από τις γρίλιες, την καυτή άμμο και τις πέτρες ζεστές από τον ήλιο να σου καίνε την κοιλιά καθώς ξαπλώνεις πάνω τους, το φως κι αυτός ο μαγικός δυνατός ήλιος να πέφτει πάνω στα λευκά  ασβεστωμένα σπίτια και στο μπλε της θάλασσας και να το απογειώνει, τα νωχελικά μεσημέρια που ακούς από μακριά γέλια παιδικά και τζιτζίκια και σε παίρνει ο ύπνος με το βάρος του βιβλίου που διάβαζες πάνω στο στομάχι σου,  τα μπουγέλα και τα κυνηγητά, τη χρωματιστή φουσκωτή πισίνα στην αυλή, τον μακρόσυρτο ήχο του φουγάρου που σημαίνει ένα και μόνο πράγμα…”φεύγουμε”, τα δυνατά μας τραγούδια στο αμάξι με τα παράθυρα ορθάνοιχτα και τα μαλλιά μπερδεμένα από τον αέρα, τη μυρωδιά του άγριου θυμαριού και της ρίγανης να μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο σαν διασχίζουμε βουνά και την μυρωδιά του μικρού μπακάλικου στο κάμπινγκ με το  φρέσκο ψωμί στο ντουλάπι με τη σήτα…κι οικογένεια…
Έχουμε ζήσει πολλά όμορφα Καλοκαίρια. Σε οικογενειακές διακοπές  με τους γονείς μας, με ατέλειωτα παιδικά παιχνίδια στις αυλές στις πλατείες και στις γειτονιές, με ξεφαντώματα και ξενύχτια κι έρωτες όλο γοητεία, με ολονύκτια πάρτι και μπύρες στην ακροθαλασσιά, με φεγγάρια μαγικά…
Μα τα πιο όμορφα, τα πιο γεμάτα, τα πιο συγκλονιστικά μας καλοκαίρια, τα έχουμε ζήσει μαζί. Οι τέσσερις μας…Εμείς πια, όλα τα μαγικά μας Καλοκαίρια…

Καλημέρα αγαπημένοι!
Η οικογένεια ΚαΠα σας στέλνει ευχές για ένα μαγικό μοναδικό Καλοκαίρι….Θυμηθείτε...Πόσα Καλοκαίρια; Πόσα;…
Δεν ξέρουμε. Υπάρχει όμως κάτι που  ξέρουμε στα σίγουρα…Κανένα Χαμένο!