Πριν λίγες ημέρες η καλή μου myStick land μας προσκάλεσε να μοιραστούμε τον προσωπικό μας χώρο.Το μέρος που περνάμε πολλές ώρες και γράφουμε τις αναρτήσεις μας.Το “στρατηγείο ” μας, όπως η ίδια αποκαλεί τον δικό της χώρο…
Ο προσωπικός μου χώρος δημιουργήθηκε πριν από ενάμιση χρόνο και επί της ουσίας είναι το μέρος που έχουν χωρέσει όλα τα μικροαντικείμενα που συνηθίζω να συλλέγω στη ζωή μου, όπως κάνουμε όλοι…
Μικρά ανούσια πράγματα, ασήμαντα στο μάτι ενός τρίτου. Θησαυροί για εμάς!
Όπως αυτή η δημιουργία της τελευταίας μου ομάδας. Ιδιαίτερα συμβολική και συναισθηματική για εμένα.
Εκείνοι, το ανθρωπάκι που προσπαθεί τη σκληρή ανάβαση στο βουνό με στόχο το φως.
Εγώ…το σκοινί τους!
Η καρδιά της Ιωάννας Πετραδάκια και μικρά κοχύλια από παραλίες αγαπημένες…
Η μάσκα που έχω από παιδί και η καρδιά της Γεωργίας. Η νεραιδούλα της Λίτσας
Το χλωρόφυτο που έκλεψα από το ΙΚΑ ετοιμοθάνατο και φύτεψα σε ένα ποτήρι.. κι είναι ευτυχισμένο εκεί! Το μικρό πορτατίφ που από παλιό, καφέ και θλιβερό έγινε έτσι…
Η ζωή μας σε βιβλία…και το Νόημα…πάνω από το περγαμόντο.
Η ξύλινη θήκη για μολύβια που μου έφτιαξε η Fraulitsa στο σχολείο όταν ήταν 10 χρονών κι εγώ την κουβαλάω σε κάθε μου γραφείο στη δουλειά… Είχε το χρώμα του ξύλου και την έβαψα λευκή και τη στόλισα με decoupage…Είναι η λατρεμένη μου!
Μηνύματα, ευχές, μολυβοθήκες, μικρά δώρα, πετραδάκια, φωτογραφίες με τα αγόρια μου…
Λουλούδια, κεριά, η χάλκινη πεταλούδα του Άγγελου, η πήλινη καρδιά του Γιώργου, το πολύτιμο ραδιοφωνάκι μου…ο Νάντο…
Αν θα προλάβω να ξεκλέψω χρόνο τότε εκεί θα πιω τον απογευματινό μου καφέ
Εκεί θα φάω το πρωινό μου και θα κάνω την πρώτη μου βόλτα στο διαδίκτυο
Εκεί γράφω ή δημιουργώ
Εκεί κάποιες φορές, χώνομαι όταν τελειώνει η μέρα και εξαφανιστούν όλοι για ύπνο και διαβάζω ή σκέφτομαι κάνοντας την καλύτερη ταβανοσκόπηση
Εκεί, σαν πέσει η νύχτα θα ανάψω τα κεριά μου,θα αφήσω το ράδιο να μου τραγουδήσει και θα τελειώσω όλα όσα πρέπει. Είτε είναι εργασίες γραφικές, είτε κατασκευές.
Εκεί θα εμπνευστώ
Εκεί θα με βρούν τα ζωντόβολα μου και θα έρθουν να σκαλίσουν ότι τους φανεί πιο φανταχτερό…
Γεμάτο φως και ζωή και αναμνήσεις. Άλλοτε ανακατωμένο με πανιά κορδέλες, κόλες. Άλλοτε με πεταμένα χαρτιά και στοίβες βιβλίων.Κι άλλοτε καθαρό και περιποιημένο…με όλα τα πραγματάκια στη θέση τους να με περιμένουν για το επόμενο… ταξίδι!
Όλα τα έπιπλα του είναι φτιαγμένα από εμένα εκτός από το γραφείο που το έφτιαξε ο Πα, με γυαλί που αγόρασε ο ίδιος και βάσεις που αγόρασε από την ΙΚΕΑ πολύ φθηνές και τις έβαψα εγώ λευκές. Επίσης αγοραστή είναι και η καρέκλα μου που είναι δώρο γενεθλίων της μαμάς.
Η πολυθρόνα με τα τριαντάφυλλα είναι πάνω από 25 χρόνων και με ακολουθεί παντού αλλάζοντας κάλυμμα. Όλα τα άλλα, είναι παλιά μικρο έπιπλα που είχα ως φοιτήτρια και τα έξυσα και τα έβαψα όλα άσπρα…Ακόμη και οι κορνίζες είναι αρχαίες, βαμμένες κι αυτές από εμένα…
Φαίνεται μεγάλο αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είναι τόσο…είναι μικρό σαν κουτάκι. Ένα όμορφο λευκορόζ φωτεινό κουτί!
Ένα αίθριο με υπέροχη θέα…Το πιο όμορφο δωμάτιο του σπιτιού.Το δωμάτιο μου!
