Κανονικά ήταν η σειρά του Πανταζή να κάνει ανάρτηση αλλά το αγόρι κοινώς…”τα έφτυσε” – που λένε…
Ωραίο το Σαββατοκύριακο με κόσμο και καλό φαγητό και ανακατωσούρα και γενικό χαμό, αλλά ο Πανταζάκος μου αρρώστησε. Τον τριγυρνούσε από πριν η ιωσούλα του αλλά τώρα τον αποτελείωσε.
Οπότε το βραδάκι το πέρασε φυτεμένος στον καναπέ παρέα με το τσάι του βουνού και το μαντίλι του και μου ζήτησε να κάνω εγώ ανάρτηση…Η δική του είναι έτοιμη αλλά θέλει κάποιες μικροδιορθώσεις.
Είναι σημαντικό να τον αφήσω να ξεκουραστεί και να γιάνει γιατί σε δύο ημέρες είναι τα γεννέθλια του και ετοιμάζουμε γιορτή τρικούβερτη….
Ευκαιρία λοιπόν να κάνω την ανάρτηση με την υπόλοιπη διακόσμηση του φθινοπώρου…μόνο που επειδή είναι αργά, μάλλον θα κάνω σήμερα όλη τη δουλειά κι η ανάρτηση θα γίνει αύριο πρωί πρωί…
Λοιπόν το Σαββατοκύριακο είναι των παιδιών….και εμάς μαζί με των παιδιών μας!! Αυτοί οι μικροί πρωταγωνιστές της ζωής μας κλέβουν την παράσταση και οι δικές τους ανάγκες έρχονται πρώτες…
Αυτές τις δύο μέρες ήρθαν λοιπόν τα ξαδέρφια μας με τα παιδιά τους και τα αγόρια μου εκστασιάστηκαν!! Τα ξαδέρφια τους τα βλέπουν σπάνια γιατί είμαστε μακριά αλλά όταν βρίσκονται…γεμίζει το σπίτι φωνές ενθουσιασμού και συχνά και κραυγές πόνου… Αγόρια!!
Γέμισε το σπίτι μας αγόρια ….
Εμείς πάντα περνάμε καλά όταν βρισκόμαστε αλλά αυτοί οι μικρούληδες περνούν φανταστικά… Κι όταν τα παιδιά είναι με την παρέα τους ο κήπος έχει πάντα την τιμητική του!
Μεγάλες αγάπες υπάρχουν με τις ξαδέρφες τους…Τους βγαίνει άλλος εαυτός, λίγο να εντυπωσιάσουν, λίγο να τραβήξουν το ενδιαφέρον…. Μου θυμίζει την δική μου σχέση με τα αγόρια ξαδέρφια μου…
Ο Φαιδωνάκος έχει πλάκα που προσπαθεί τόσο να συμμετέχει σε όλα αυτά τα “μεγαλίστικα”, αλλά μετά από λίγο δεν τους αντέχει πια και κάνει τα δικά του!!
Το βράδυ που πήγαν για ύπνο ήταν και οι δύο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση και στο βραδυνό φιλί μου είπαν ότι ήταν “τέεεεεεελεια και ήταν σαν Χριστούγεννα…” αυτά τα παιδιά μου…οποιαδήποτε μεγάλη χαρά τη μεταφράζουν με τα Χριστούγεννα…
Ολοκληρώθηκε και η Φθινοπωρινή διακόσμηση του σπιτιού…
Δεν υπάρχει γωνιά στο σπίτι που να μην αποπνέει την αύρα του φθινοπώρου…
Οπως αυτή η αγαπημένη κάκκινη γωνιά με τα λευκά κεραμικά και τα αγγελάκια που αγαπω ιδιαίτερα και μου τα δώρισε η μανούλα.
Η πράσινη γωνιά με τα τελευταία άνθη της Ορτανσίας. Η ορτανσία είναι της πεθεράς μου γιαγιάς Ζέτας και έχει γίνει θεριό ολόκληρο. Την άνοιξη είχε πελώρια φουξ λουλούδια τώρα πιά κουράστηκε…και βγάζει μόνο πράσινα!!
Το αγαπημένο μου όμως σημείο είναι η τραπεζαρία. Μου αρέσει όταν τρώμε τα Σαββατοκύριακα όλοι μαζί ή όταν έχουμε ωραία συναπαντήματα γύρω από το τραπέζι να υπάρχει μια ατμόσφαιρα χαλαρωτική, γεμάτη με απαλά χρώματα και λίγο γιορτινή μαγεία.
Ετσι φροντίζουμε πάντα να κρεμάμε κάτι πάνω από το τραπέζι.Εγω έχω κάθε φορά την διακοσμητική άποψη (χε χε) και ο Πανταζής την υλοποιεί…
Οπότε και φέτος ο Πανταζής στην βόλτα που έκανε με το σκύλο έκοψε ένα μεγάλο κλαδί μυγδαλιάς..
Το κρέμασε με πετονιά κάτω από τα φωτιστικά της τραπεζαρίας και εγώ το διακόσμησα.
Χρειάστηκα απλά πραγματάκια, πλατανόφυλλα, κορδέλες και βαζάκια για κερί αγορασμένα από γνωστό παιχνιδομάγαζο…
Το κόστος του γελοίο. Λιγότερο από 1 ευρώ οι κορδέλες, 3,5 ευρώ τα βαζάκια για τα κεριά που μπορεί κανείς να γλιτώσει, αν κρεμάσει μικρά βαζάκια μαρμελάδας στερεωμένα με σύρμα.
Μιλάμε για μηδαμηνό κόστος λοιπόν.
Ομως για δέστε το αποτέλεσμα….
Ενα πανέμορφο κλαδί που φέρνει στο σπίτι μας την αύρα του Χειμώνα που έρχεται. Θα ‘ναι δύσκολος για όλους μας…Δεν κοστίζει τίποτε όμως,να τον περιμένουμε με διάθεση νικητή!!
Ενα ξερό κλαδί που δεν κοστίζει τίποτε, συμβολίζει όμως την ανάγκη μας να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σε ένα περιβάλλον όμορφο, σε ένα σπίτι στολισμένο, σχεδόν γιορτινό…
Να γεμίσουμε την ζωή μας με όμορφες εικόνες, για να μοιάζουν οι λίγες αλλά πολύτιμες στιγμές που είμαστε όλοι μαζί….σαν να είναι κάθε μέρα, Χριστούγεννα…που λένε κι οι γιοί μου!!!
