Πέρσι τέλη Σεπτέμβρη ανεβήκαμε μια βόλτα στον Παλιό Παντελεήμονα. Ήμασταν όλοι μαζί. Γονείς, αδερφή κι

“Ο παππούς μου, μου είχε πει…ευχή και κατάρα σου δίνω. Τρία πράγματα μην τυχόν και

Πέρασε.Το Καλοκαίρι του 2018 για εμάς ήταν γεμάτο  πολύ. Και χαρά και γέλια και συγκίνηση…και

Τα τελευταία χρόνια κάθε καλοκαίρι κλείνει για εμάς στον Πλαταμώνα. Στο σπίτι της γιαγιάς Μάχης.

Το σημείο μηδέν.Το απόλυτο σκότος. Εκεί που δεν ανθίζουν λουλούδια γιατί δεν υπάρχει φως. Εκεί

Η εικόνα τόσο οικεία πια λόγω των τελευταίων ημερών….μα δεν ανήκει στο τώρα.  Αν κοιτάξεις

Θυμάμαι εκείνα τα καλοκαίρια τα πασπαλισμένα με την ξεγνοιασιά της νιότης. Ω τι καλοκαίρια ήταν

Γυρίζουμε σπίτι το απόγευμα. Μέσα στο αμαξι εχω τεσσερα παιδια τα δικά μου και δυο

Τελευταία φορά που είχαμε πάει ταξίδι οι δυο μας ήταν το καλοκαίρι του 2003….δηλαδή μούμπλε

Ο Ιούνης έφυγε και να πάει στο καλό του. Μας άλλαξε τα φώτα στην βροχή,

Ήταν ένα γρήγορο ταξίδι. Από αυτά που ξεκινάς τρέχοντας, ανεβαίνεις κατεβαίνεις σε αεροπλάνα και τρένα

Πάει! Τέλειωσε. Το δημοτικό τελείωσε για πάντα! Σαν χθες θυμάμαι την ημέρα που μπήκε στο