Κυριακή 17 Ιουνίου χθες.
Είμαστε πλέον για τα καλά στο Καλοκαίρι, με αρκετή ζέστη. Κάποιος μου σφύριξε οτι σήμερα γιορτάζεται η ημέρα του πατέρα, η οποία δεν μου λέει και πολλά πράγματα ως τίτλος.
Δεν διεκδικώ τα εύσημα, ούτε λουλούδια.
Τον τίτλο του πατέρα μου τον απονέμουν καθημερινά οι άμεσα ενδιαφερόμενοι…
“Ο μπαμπάς μου, τα φτιάχνει όλα”
“Μπαμπά πονάει το αυτί μου”
“Μπαμπά θα με βοηθήσεις στα Αγγλικά;”
“Μπαμπά χτύπησα το πόδι μου και τρέχει αίμα”
“Ο μπαμπάς θα μας πάει με τα ποδήλατα στην παιδική χαρά”
“Περάσαμε τέεεεελεια σήμερα το απόγευμα με το μπαμπά”
“Μπαμπά φτιάξε μου ένα μεγάλο κάστρο…..πιο μεγάλο, πιο μεγάλο…”
“Μπαμπά είμαι στο κρεββάτι μου θα έρθεις για φιλάκι;”
“Μπαμπούληηηηηηηηη”
“- Μπαμπά θέλω να μου λες Καληνύχτα, όπως λέει ο μπαμπάς του τον Νέμο.
-Πώς δηλαδή;
-Καληνύχτα γιε μου!
-Ένταξή Άγγελε….Καληνύχτα γιε μου!”
Αυτά και άλλα πολλά με κάνουν να αισθάνομαι πατέρας και μου δίνουν την δύναμη να είμαι εδώ…
Μιας κι είμαι μηχανικός, σκέφτομαι σαν μηχανικός σε όλα. “Δως μοι πα στω και τα γαν κινάσω”, είπε ο Αρχιμήδης διατυπώνοντας απλά, τον νόμο της Μηχανικής…”Δώσε μου κάπου να πατήσω και μπορώ να κινήσω τη γη”.
Εγώ είμαι εκεί που θα πατήσουν, για να κινήσουν τη γη και να εκτοξευθούν “Στο άπειρο κι ακόμη παραπέρα”…Αυτό σημαίνει για εμένα το να είμαι μπαμπάς!
Καλό Καλοκαίρι Μπαμπάδες….
Πανταζής
