Ήρθε αυτή η εποχή του χρόνου.
Η μαγική αυτή εποχή…που γεννά ομορφιές και στιγμές λαμπερές …που γεννά τις πιο έντονες μνήμες, τις πιο έντονες γεύσεις, τις πιο έντονες αγάπες…Η εποχή του χρόνου που γεννά έρωτες.
Ήρθε το καλοκαίρι μας…Η εποχή που ανθίζουν οι ορτανσίες μου κι η αυλή γεμίζει χρώμα.
Η εποχή που στολίζουμε το σπίτι με κοχύλια και φέρνουμε την αμμουδιά στο σπίτι μας…κι η εποχή που ανθίζουν οι βολβοί των κρεμμυδιών και τα αγριολούλουδα, για να στολίσουν τα βάζα μας.
Η εποχή που οι φλαμουριές μας, είναι φορτωμένες με ανθάκια κι όλη η γειτονιά μυρίζει μέλι κι ήρθε η εποχή που θα μαζέψουμε τα ανθάκια αυτά για να γίνουν τα ζεστά ροφήματα του χειμώνα.
Η εποχή της έκθεσης βιβλίου, με βραδυνές Σαλονικιώτικες βόλτες και γεύσεις που θυμίζουν μόνο καλοκαίρι
και η εποχή που χανόμαστε στη θάλασσα αγναντεύοντας το αιώνιο μπλε της.
Διαβάζοντας βιβλία στην αμμουδιά, μαζεύοντας κοχύλια
Η εποχή που το μπαλκόνι τα Σαββατοκύριακα που μαζευόμαστε γίνεται η τραπεζαρία μας και ο καναπές κρεββάτι από παλέτες ο κόσμος μας όλος…
Η εποχή που οι γεύσεις είναι απλές, καθαρές και γεμάτες μνήμες και οι στιγμές μας σαν να κρατούν για πάντα…έστω κι αν περνούν τόσο απίστευτα γρήγορα!
…και τέλος έρχεται η αγαπημένη μου εποχή…Η εποχή του θερισμού. Η εποχή που τα σταροχώραφα γεμίζουν χρυσάφι και οι κομπίνες ανεβοκατεβαίνουν στις πλαγιές.
Μου θυμίζουν εκείνα τα καλοκαίρια.Τα χωράφια, τα παιδιά, τα τραγούδια…Το θερισμό, τα στάρια!
Μου θυμίζουν μια Ελλάδα που μου λείπει. Μια Ελλάδα που ζει μέσα μου, αιώνια στοιχειωμένη μέσα στις λέξεις των μεγάλων ποιητών.
Αυτών που γέμισαν με φως τη νιότη μου και με έκαναν να αγαπήσω κάτι που ποτέ δεν είχα ζήσει. Την Ελλάδα της Ελπίδας…
Ήρθε λοιπόν αυτή η εποχή του χρόνου που όλα μυρίζουν Καλοκαίρι…και τα Καλοκαίρια σε τούτη τη χώρα μυρίζουν μόνο Ελπίδα!
Καλημέρα αγαπημένοι…
Καλό καλοκαίρι…κι όχι μόνο καλό. μα γεμάτο ελπίδα και φως Ελληνικό…από εκείνο το ξεχασμένο που ζει σε κάθε παιδική μνήμη…Το θυμάσαι;
Κατερίνα
