Αυτό που με κάνει να λατρεύω το καλοκαίρι είναι η αίσθηση ότι δεν έχω ανάγκη την ξεκούραση.Αντέχω να κοιμάμαι λιγότερο και δεν θέλω να χάνω τα πρωινά…Τα καλοκαίρια μου αρέσει να ξυπνάω πολύ πρωί.
Αυτή η πρωινή δροσιά, η απόλυτη ηρεμία καθώς όλα γύρω ξυπνούν, σε μια αυλή απόλυτα σιωπηλή…Κάποιες φορές κοιμάμαι σχεδόν πρωί αφού δω την αυγή και μετά πέφτω στο κρεβάτι με μια αίσθηση πληρότητας και γαλήνης.Τα καλοκαίρια νομίζω πως αντέχω και με πολύ λιγότερο ύπνο…
 |
| Η αυγή από το παράθυρο στο υπνοδωμάτιο μας |
Η πόλη ξυπνάει, η αυγή έχει χρώματα που κάνουν το συναίσθημα να ανακινείται…κι είναι η πιο δημιουργική μου ώρα!!
Οι αλλαγές στη ζωή μπορεί να έρχονται αργά και να “χωνεύονται” σταδιακά ή να έχουν την μορφή της βίαιης αποκόλλησης…Στην δική μου περίπτωση λειτούργησαν και τα δύο…με τον ίδιο πόνο!
Μπήκα σε μια διάσταση με έντονη πνευματικότητα. Είχα μια διάθεση μυστικιστική και είχα ανάγκη να ψάξω και να ψαχτώ…. Έτσι όχι τυχαία οδηγήθηκα σε μονοπάτια που με έβγαλαν σε νέους ορίζοντες…
Έτσι πριν λίγες ημέρες παρακολούθησα στο Σχολείο της Φύσης μια εμπνευσμένη ομιλία του καθηγητή κύριου Χρήστου Τσολάκη. Στο Σχολείο αυτό, έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τον Δάσκαλο και έχουν συχνές επαφές. Έτσι μου δόθηκε μια τέλεια ευκαιρία, την οποία δεν θα έχανα με τίποτε…
Τον τελευταίο καιρό η ζωή μου άλλαξε ριζικά. Οι αλλαγές ήταν ζωτικής σημασίας για εμένα και τις προκάλεσα. Είχαν κόστος συναισθηματικό και όχι μόνο…μα ήταν αναγκαίες για να μπορέσω να συνεχίσω να υπάρχω με έναν τρόπο τέτοιο που η ζωή, δεν με διαλύει και δεν διαλύει την οικογενειακή μας ισορροπία.
Οι αλλαγές στη ζωή μπορεί να έρχονται αργά και να “χωνεύονται” σταδιακά ή να έχουν την μορφή της βίαιης αποκόλλησης…Στην δική μου περίπτωση λειτούργησαν και τα δύο…με τον ίδιο πόνο!
Μπήκα σε μια διάσταση με έντονη πνευματικότητα. Είχα μια διάθεση μυστικιστική και είχα ανάγκη να ψάξω και να ψαχτώ…. Έτσι όχι τυχαία οδηγήθηκα σε μονοπάτια που με έβγαλαν σε νέους ορίζοντες…
Γνωρίστηκα με άτομα που έχουν επίσης μια έντονη πνευματική αναζήτηση και σιγά σιγά βρήκα νέες διαδρομές και νέα απαντήματα σε παλιά ερωτηματικά.
Έτσι πριν λίγες ημέρες παρακολούθησα στο Σχολείο της Φύσης μια εμπνευσμένη ομιλία του καθηγητή κύριου Χρήστου Τσολάκη. Στο Σχολείο αυτό, έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τον Δάσκαλο και έχουν συχνές επαφές. Έτσι μου δόθηκε μια τέλεια ευκαιρία, την οποία δεν θα έχανα με τίποτε…
Ένας υπέροχος δάσκαλος, ένας από τους τελευταίους πνευματικούς ανθρώπους του τόπου μας…Μίλησε έτσι όπως ξέρει εκείνος…Σιγανά, σταθερά απόλυτα και τα λόγια του ξεσήκωσαν μέσα μου αγάπη για τον άνθρωπο και τα παιδιά και προσδοκίες για την εκπαίδευση και την γλωσσική και Κοινωνική ανάπτυξη των μικρών ανθρώπων!!
Όταν ακούω τόσο μεγάλους ανθρώπους, να μιλούν με πιάνει μια δίψα να μάθω για να γίνω καλύτερη δάσκαλος για τα παιδιά μου, για τους ανθρώπους με τους οποίους δουλεύω, για τους συνεργάτες μου!! Ήμουν τυχερή. Πολλή πολλή τυχερή που ήμουν εκεί και γνώρισα από κοντά τον απίθανο αυτό Δάσκαλο…
Μέσα λοιπόν σε αυτά τα πλαίσια της εσωτερικής μου αναζήτησης πήρα μέρος και στα Βιωματικά εργαστήρια μια άλλης ομάδας. Μια ομάδα εκπαιδευτική και όχι μόνο με θέμα ” Η Ειρηνική Επανάσταση. Από την Εκπαίδευση του οφέλους, στην παιδεία του Βάθους “.
Έγιναν στην Πολυτεχνική σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου και κύριος εισηγητής ήταν ο καθηγητής κος.Πανίκος Παπαδόπουλος ενώ έγινε και μια μεγάλη εισήγηση από τον καθηγητή Αστροφυσικής Μάνο Δανέζη.
Μιλήσαμε για τη σπηλιά του Πλάτωνα, για την αέναη κίνηση της ενέργειας, για το υπαρκτό και το ανύπαρκτο, για τη ζωή, για το θάνατο, για την ανάγκη μιας αλλιώτικης εκπαίδευσης για τις μελλοντικές γενιές…
Σαν μια κουρτίνα να άνοιξε και να είδα έστω για λίγο τι υπάρχει από πίσω….ένας άλλος κόσμος ή μάλλον ο ίδιος αλλά αλλιώτικα, από ότι τον είχα στο μυαλό μου!
Η αποχαιρετιστήρια συνάντηση της ομάδας έγινε στο σπίτι καθηγητού κυρίου Πανίκου…
Μια βραδιά μαγείας όπως εγώ την έζησα. Μέσα στο δάσος, σε μια αυλή γεμάτη δέντρα και ζώα, όλα σε μια υπέροχη αρμονία μεταξύ τους…
και στη μέση ο Δάσκαλος, στο στοιχείο του…Να μιλά για αυτό που δεν φαίνεται, για αυτό που υπάρχει, για τις διαστάσεις της ζωής και της ύπαρξης μας….
 |
| Πανίκος Παπαδόπουλος |
Λίγο πριν νυχτώσει για τα καλά μας προσέφερε μια μοναχική για τον καθένα βόλτα στο δάσος σε μια δοκιμασία … “μπορεί το μυαλό να σταματήσει να φλυαρεί για λίγο;”
Η βραδιά έκλεισε με ένα υπέροχο τραπέζωμα από εδέσματα που έφερε ο καθένας από την ομάδα…και βέβαια με συζητήσεις και αναλύσεις γύρω από το τραπέζι μεταξύ “οίνου και αχλαδιού”….
Απλά τέλεια!!!
Άνοιξε το μυαλό μου!!
Έτσι νιώθω σαν απλά να άνοιξε το μυαλό. Κι είναι φοβερή αυτή η αίσθηση της νέας γνώσης που θέλω να κατακτήσω…Μια υπέροχη αίσθηση ελευθερίας και μια ανάγκη για πολλές λάθος στροφές που πρέπει να επιτρέψω στον εαυτό μου, για να φτάσω εκεί που θέλω…στα σωστά για εμένα συμπεράσματα! Περισσότερο όμως νιώθω ανακούφιση. Μια βαθιά ανακούφιση για την υπόσταση της ζωής…
Μπαίνω σε ένα καλοκαίρι με πολλή πολλή τροφή για τη σκέψη! Μέσα μου οι έννοιες Εξουσία, Παιδεία,Ιδιοτέλεια, Ζωή, Ευθύνη,και πάνω από όλα..Αφαίρεση, Πρόσθεση, Διαίρεση, έχουν πια άλλη βαρύτητα!
Μέχρι τώρα ο στόχος ήταν η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός….τώρα πια ο στόχος μου είναι η διαίρεση και τελικά η αφαίρεση….
Όλα αυτά που μαζεύτηκαν και προστέθηκαν και με έπνιξαν, θα διαιρεθούν σιγά σιγά για να μπορέσω να κάνω χώρο αφαιρώντας….Κάνω χώρο για νέες εμπειρίες, για νέες κατακτήσεις….
Μπερδεμένα…το ξέρω!! Απλά μένω εκστατική και πολλή πολλή προβληματισμένη, για όλο αυτό το νέο μου ξεκίνημα…
Κλείνω με την υπέροχη φράση του μεγάλου Χρήστου Τσολάκη…”Μόνο με την καρδιά οδηγείται του ανθρώπου η καρδιά…” και τελικά αυτό είναι το μεγάλο νόημα!!
Η αγάπη μπορεί να γυρίσει τον κόσμο και να τον αλλάξει…όχι οποιαδήποτε αγάπη, η αγάπη για τον άνθρωπο για τις δυνατότητες του…Μόνο με την καρδιά νιώθω πως μπορώ να οδηγήσω ή να κατευθύνω ή να διδάξω ή να εμπνεύσω τις καρδιές άλλων ανθρώπων…Παιδιών ή μεγάλων παιδιών…
Μόνο με την καρδιά αγαπημένοι μου…δεν το λέω εγώ το λέει εκείνος που με την καρδιά του έχει οδηγήσει γενιές ανθρώπων!!!
 |
| Μαργαρίτες που έκοψε ο Άγγελος από ένα ξένο παρτέρι για να μου τις χαρίσει… |
Ειρηνική Επανάσταση…εγώ με μια λέξη το λέω Ξεβόλεμα…
Λέω στον εαυτό μου: “Σήκω! Ξεβολέψου, άλλαξε, βγες από τη σπηλιά, σταμάτα να κάνεις το θύμα, σταμάτα να εθελοτυφλείς, σταμάτα να περιμένεις….Ανέλαβε ευθύνη. Ξεβολέψου”…είναι δύσκολο κι έχει κόστος, μα μόνο έτσι θα νιώσεις και πάλι ζωντανός!!!
Λέω στον εαυτό μου: “Σήκω! Ξεβολέψου, άλλαξε, βγες από τη σπηλιά, σταμάτα να κάνεις το θύμα, σταμάτα να εθελοτυφλείς, σταμάτα να περιμένεις….Ανέλαβε ευθύνη. Ξεβολέψου”…είναι δύσκολο κι έχει κόστος, μα μόνο έτσι θα νιώσεις και πάλι ζωντανός!!!
Αυτός είναι ο πιο επαναστατικός τρόπος εκπαίδευσης. Μέσα από εμάς, εκπαιδεύουμε την επόμενη γενιά για να βγει από το σπήλαιο…Μια γενιά που ελπίζω να αλλάξει τον κόσμο της, γιατί απλά θα έχει εκπαιδευτεί τόσο καλά από εμάς, για να νιώσει αρκετά ελεύθερη και αρκετά ικανή για να το τολμήσει!!!
Καλημέρα…απλή, φωτεινή και απόλυτα Επαναστατική!!
Κατερίνα
