Η σοκολάτα είναι χαρά…οτιδήποτε έχει σχέση με αυτή τη γεύση είναι χαρά…
Τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα ποτήρι ζεστής πηκτής σοκολάτας…Τα σαββατοκύριακα που είναι έτσι κι αλλιώς πιο χαλαρά τα παιδιά πίνουν το γάλα τους σοκολατένιο…το ίδιο κι εμείς.
Σκέφτηκα λοιπόν να “κλέψω” μια ιδέα που είδα στο πρόσφατο ταξίδι μας στη Γερμανία.
Έβγαλα λοιπόν από το ντουλάπι αυτό το μικρό μηχανηματάκι, δώρο της μαμάς…Λιώνει τη σοκολάτα γρήγορα χωρίς να την καίει…
Πρόσθεσα λίγη κρέμα γάλακτος για να γίνει η γεύση πιο πλούσια, η αφή πιο γυαλιστερή και να λιώνει ευκολότερα.
Αφού έλιωσε τοποθέτησα τη λιωμένη σοκολάτα (δεν θα πρέπει να είναι πολύ ρευστή) σε φορμάκια για σοκολατάκια και κεικάκια.
Άφησα να κρυώσει η σοκολάτα και μετά έβαλα μέσα ξυλάκια και κουταλάκια.
Αμέσως μετά τα έβαλα στο ψυγείο να σφίξουν καλά….
Την επόμενη μέρα ορίστε!!!!Η σοκολάτα κρύωσε και έβγαλα τα χαρτάκια για να είναι τα μικρά σοκολατάκια έτοιμα να βουτήξουν στις κούπες με το ζεστό γάλα και να λιώσουν αργά….
Τα πρωινά γάλατα ετοιμάστηκαν…
…κι άρχισαν οι βουτιές στο γάλα που σιγά σιγά γινόταν σοκολατένιο.
Το πρωινό έγινε για ακόμη μια φορά ευκαιρία για ένα γλυκό παιχνίδι…
Μπουγάτσα με ζεστή σοκολάτα… δεν υπάρχει καλύτερο πρωινό Κυριακής!
Αφού τακτοποιήθηκαν όλοι κι όλα όσα έπρεπε να γίνουν έγιναν, έφτιαξα ένα ωραίο δίσκο σερβιρισμένο μόνο για εμένα…
Βγήκα έξω στην παγωμένη αυλή, κουκουλωμένη…για να απολαύσω,
ένα υπέροχο ρόφημα, σερβιρισμένο με μπόλικη σαντιγί και λίγη κανέλα…έτσι για να γίνει η γεύση ελαφρώς πιο παιχνιδιάρικη και …πικάντικη!
Μια κουβερτούλα στα πόδια, ένα ωραίο βιβλίο ίσως λίγη μουσική…Φυσούσε ο παγωμένος Βαρδάρης αλλά η μέρα ήταν ηλιόλουστη…Μια γουλιά ζεστής σοκολατένιας απόλαυσης κι ένας ήλιος να μου χαϊδεύει το παγωμένο πρόσωπο…Πρωινό Κυριακής…
Κατερίνα
