Γνωστές οι καρέκλες αυτές ε;

Η πεθερά μου έχει κάμποσες  κι όταν τις είδα στην αποθήκη έφριξα.
Τις θυμάμαι στην «σάλα» της γιαγιάς μου, στην τραπεζαρία της θείας μου, παντού.
Ήταν η καρέκλα «μάστιγα» που λέει κι ο Πανταζής.

Πήρα λοιπόν μια καρέκλα για να το δοκιμάσω αρχικά  και να δω εάν το αποτέλεσμα θα ήταν όμορφο.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το υλικό μυρίζει άσχημα, είναι απαραίτητη η χρήση μάσκας. Είναι επίσης, ιδιαίτερα τοξικό οπότε είναι σημαντικό να φοράμε γάντια. Τέλος, όπου στάζει διαβρώνει, οπότε στο πάτωμα να υπάρχει χοντρό νάιλον.

Βήμα Δεύτερο: Δυο μέρες μετά χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα έξυσα το χρώμα. Δεν ήταν εύκολα διαδικασία. Το  πρώτο στρώμα του χρώματος  ήταν δύσκολο να ξυθεί και ουσιαστικά έφυγε μόνο ένα μέρος του λούστρου, που είναι και το πιο δύσκολο. Οι πολλές λεπτομέρειες ή οι γωνίες δεν καθαρίζουν σε αυτή τη φάση και βέβαια δεν καθαρίζει βαθιά το ξύλο.

Βήμα Τρίτο: Στη συνέχεια  χρησιμοποίησα τα  τριβεία. Έχουμε δύο ένα μικρότερο μακρόστενο και ένα μεγάλο και πιο δυνατό στρόγγυλο. Τα τριβεία καθάρισαν βαθιά το ξύλο   αλλά και πάλι στις γωνίες που δεν ήταν δυνατό να δουλέψουν τα τριβεία,  φρόντισα να ξύσω με το γυαλόχαρτο. Εάν δεν έχετε τριβείο, θα πρέπει να το κάνετε με το χέρι χρησιμοποιώντας γυαλόχαρτο. Είναι περισσότερο χρονοβόρο, (και πονάει το χέρι) αλλά το αποτέλεσμα θα είναι περίπου, το  ίδιο.

Βήμα Τέταρτο: Όταν το ξύλο έμεινε όσο πιο καθαρό γινόταν την έβαψα άσπρη. Δεν χρησιμοποίησα παχύ χρώμα αλλά ελαφρύ υδροδιαλυτό, έτσι ώστε απλά να δημιουργήσω μια πιο φωτεινή βάση.

Βήμα Πέμπτο: Μετά από περίπου δύο ημέρες από το βάψιμο κι αφού είχε στεγνώσει καλά, χρησιμοποίησα την τεχνική χαρτοπετσέτας με το σχέδιο που είχα επιλέξει.

Θα δούμε…..