Το πως ακριβώς βρεθήκαμε εκεί είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία…Μα ήταν σαν όλα να μας οδηγούσαν προς το μέρος εκείνο, που στην ψυχή του μέσα έκρυβε ένα δώρο, ένα μικρό πετράδι… κι όταν ακόμη βρεθήκαμε εκεί γνωρίσαμε φίλους που είναι φίλοι φίλων αδερφικών…και πάει λέγοντας…Κάποιοι σαν να το διάλεξαν για εμάς κι εμείς το κρατήσαμε για πάντα στην καρδιά μας.
Εκοβε και καθάριζε κάθε μανιτάρι με τόση φροντίδα, με τόσο σεβασμό που ήταν σχεδόν συγκινητικό….
Η βόλτα στο δάσος, μεγάλη και το κέφι μας επίσης μεγάλο κι αμείωτο!
Οι γεύσεις αξεπέραστες. Θύμιζαν χρόνια απλότητας. Παιδική ηλικία.Κοτόπουλο με πλιγούρι και πίτες που έπλασαν χέρια γιαγιαδίστικα.
Κρασί γλυκό από τα αμπέλια του χωριού, πιατάκια βγαλμένα από το μπουφέ της μαμάς…
…και δίπλα οι μικρές βιβλιοθήκες…Μουσική και βιβλία και μυρωδιές τσαγιών, φωτιά που τριζοβολά στο μεγάλο τζάκι, μαλακοί καναπέδες και γύρω το φαράγγι και τα όνειρα να ξεπηδούν από τα μάτια….
Ένα μέρος φτιαγμένο με μεράκι κι αγάπη για τη φύση και την ζωή την ίδια…Αν βρεθείς κάπου εκεί στάσου κι αφουγκράσου.Τα νερά, την άγρια φύση, τον αέρα να γέρνει τα πανύψηλα έλατα με τα γκι σκαρφαλωμένα στις κορυφές τους. Το τοπίο απλά αξέχαστο. Νιώθεις την ψυχή σου να χορεύει πάνω από τα δέντρα και να ταξιδεύει στο φαράγγι…Νιώθεις πως ανήκεις εκεί…
Στο βάθος η λίμνη κι ο ήλιος που έδυε, γέμιζε με χρώματα βαθιά το υπέροχο τοπίο…Είναι όμορφη η πατρίδα μας…Όμορφη πολύ κι αν την αγαπήσουμε σωστά θα νιώσουμε, πως της πρέπει μόνο τέτοιες ομορφιές να δημιουργούμε.
Γυρίσαμε σπίτι γαληνεμένοι, ήρεμοι νιώθοντας ευλογία για αυτούς που μας φρόντισαν. Για αυτούς που μας φιλοξένησαν και για αυτούς που μας ξενάγησαν στην ψυχή τους…Στην ψυχή ενός βουνού…Ένα πελώριο ευχαριστώ εκεί έξω…Πελώριο!
Mοντανέμα!Την επόμενη φορά, θα είναι σαν να γυρνάμε σπίτι μας….
Καλημέρα αγαπημένοι μας…Ευχόμαστε να νιώσατε έστω λίγη από την αγάπη που νιώσαμε κι εμείς. Ευχόμαστε μαγικά ταξίδια…στην μαγική μας πατρίδα…
ΚαΠα
