το blog μου

Cafe Octo βράδυ Πέμπτης. Μια παρέα ανθρώπων που μαζευτήκαμε για να μιλήσουμε για την Πίστη.

Πριν από αρκετά, αρκετά… αρκετά χρόνια μέσα από την δουλειά μου στο ΚΕΘΕΑ, υπήρξα κομμάτι

Πριν λίγες μέρες ήμουν καλεσμένη σε ένα συνέδριο όπου το θέμα που μου ζήτησαν να

…Κάποιες φορές είναι σαν η μηχανή να είναι σβησμένη.Σαν να προσπαθείς να βάλεις μπρος και

Σεπτέμβρης. Καθόμουν στα σκαλάκια και γύρω μου έπεφτε μια τρυφερή φθινοπωρινή βροχούλα. Ίσα ίσα για

16 Σεπτέμβρη του 1994 απόγευμα Παρασκευής φτάνω για πρώτη φορά στο Heathrow κι  η ζωή

Πρωινό ξύπνημα στις 7.00 κι ο ήλιος δεν έχει βγει ακόμη πίσω απ’το βράχο. Από

Θα ήθελα να γεμίσω την ζωή με τέτοιες εικόνες. Παιδιών που παίζουν ευτυχισμένα. Ανθρώπων που

Πέρσι το προσπαθήσαμε για πρώτη φορά μετά από χρόνια…και καταφέραμε να εξαφανιστούμε για ένα Σαββατοκύριακο

Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το συναίσθημα της ερημιάς που ένιωθα για καιρό φεύγοντας από

Το να συναντάς τον εαυτό σου παιδί είναι μια διαδικασία μαγική.Το να έχεις της ευκαιρία

Την θυμάμαι εκείνη τη στιγμή. Παρόλο που ήμουν μια σταλιά…τη θυμάμαι… Καλοκαίρι, σταματημένοι στην άκρη