Είναι μια έκφραση η οποία μας προκαλεί γέλιο και την έχει πρωτο χρησημοποιήσει, αναφερόμενη στις μαζώξεις μας η Κατερίνα… Μιλούσε πάντα για τα σουαρέ που θα κάνουμε ως γιαγιούλες με τσάγια και λικέρ και πιτάκια και κάθε λογής πραματάκια για να συνοδεύουν τις ατέλειωτες ώρες συζητήσεων όπου θα βρίσκουμε την ευκαιρία να μαζευτούμε, και να χαζολογάμε…
Είπαμε λοιπόν να μην περιμένουμε τα γεράματα κι αρχίσαμε να κάνουμε τέτοιες μαζώξεις από τώρα.
Χτύπησα το κουδούνι δίπλα στο χαρούμενο αγγελάκι…
και άνοιξε την πόρτα μια Βαγγελίτσα…φουσκωτή κι ευτυχισμένη!
Με αφορμή την αναμονή του γιού της μας (που έρχεται από μέρα σε μέρα) ετοίμασε μια βραδιά…ζεστή και τρυφερή….σαν εκείνη.
Η Ολγούλα ήταν άρρωστη και φορούσε μάσκα, για παν ενδεχόμενο…
Μια κουζίνα υπέροχη, γεμάτη χρώματα και μυρωδιές. Γεμάτη με γέλια και χαλαρή κουβεντούλα…
Το παρατσούκλι μας είναι G6 και η μόνη που έλειπε ήταν η γενναία ταξιδιώτισσα η Νεκταρένια…
Αυτή που είναι μακριά μας κι όμως είναι τόσο “πελώρια” σε αυτή την παρέα, που είναι εκεί!!!Πάντα παρούσα…
Το σουαρέ είχε τα πάντα
από εξωτικά τσάγια, κις Λορέν, τάρτα με μους λεμονιού,κέικ σοκολάτας, πίτες,
μέχρι λικέρ, αγκαλιές κι ευχές για τη συνέχεια…
Ήταν όλα υπέροχα….
Μικρή μας έλειψες….
Κατερίνα
