Το ότι έγινα μαμά με έκανε να εκτιμήσω τη μαμά μου και να μην την ξεχνάω ποτέ ποτέ ιδιαίτερα μια ημέρα σαν αυτή, όπως και τη γιαγιούλα μου, που πάντα τη μνημονεύω τέτοια μέρα…Έτσι κάθε χρόνο αποφάσισα οτι θέλω να την ευχαριστηθώ αυτή τη γιορτή…Τη γιορτή μου!!!
Για φέτος έχω ετοιμάσει κάτι πολύ χαριτωμένο όμως …πρώτα θα σας πω για μια καλλιτέχνιδα….
Δέχθηκα εννοείτε…Δεν μου έχει ξανατύχει να γίνει έργο τέχνης μια ταπεινή μου φωτογραφία…..
Η Μαρία διάλεξε τη φωτογραφία που της άρεσε και είναι αυτή:
Εγώ με την απλότητα του άσχετου από τέχνη ανθρώπου, βρίσκω τα έργα της καταπληκτικά και ξεχωρίζω πολλά, όμως το πιο αγαπημένο μου είναι αυτό…
 |
| “Η βροχή” Μαρία Βιλλιώτη |
Μου δίνει μεγάλη χαρά, το ότι θα συναντηθούμε Μαράκι….και ανυπομονώ βέβαια να δω και τις δημιουργίες όλων των συμμετεχόντων bloggers και βέβαια να γνωρίσω πολλούς από αυτούς!!!
Με αφορμή τη γιορτή της μητέρας αποφάσισα να φτιάξω κάτι μικρό εύκολο και πολύ πολύ όμορφο…κι αφού μου άρεσε η ιδέα αποφάσισα να μην κάνω μόνο ένα αλλά πολλά!!!
Θυμάστε φαντάζομαι το τέλειο βιβλίο που μου δώρισε η Φραουλένια αδερφή μου…
Από καιρό ήθελα να κάνω αυτή την απλή κατασκευή και τελικά τα κατάφερα….
Εδώ είναι λοιπόν έτοιμα….Πανέμορφα….
Ένα τραπέζι στην σκιά των δέντρων. Φρέσκα μυρωδάτα Τριαντάφυλλα. Μια δροσερή λεμονάδα και πολλά χρωματιστά κεράκια… Ένα βιβλίο, καθώς τα παιδιά παίζουν κάπου εκεί δίπλα και ένα κεφάλι άδειο από έννοιες… Έστω για μια μόνο ώρα…Γίνεται!!
Εύχομαι μια υπέροχη φωτεινή γιορτή της μητέρας…Μαζί με τις μαμάδες σας, μαζί με τα παιδιά σας. Με αγκαλιές ανοιχτές και γεμάτες!! όπως θα έπρεπε να είναι η αγκαλιά μιας μαμάς…Πάντα ανοιχτή και πάντα γεμάτη!!
Και μην ξεχάσετε ότι κι αν κάνετε να ανάψετε πολλά πολλά κεριά….
Χρόνια Πολλά, μανούλες.
Χρόνια Πολλά, μαμά μου….
Κατερίνα
