Πατρικό σημαίνει βόλτες και ξεγνοιασιά κι εικόνες από το παρελθόν μου.
Πατρικό σημαίνει τη γεύση από το σάμαλι και τον παππούλη με το ταψάκι που τον θυμάμαι από πάντα να φωνάζει δυνατά: “Σααααααααααααααααααααμ Σεκερί”.
Αυτή η γεύση δεν υπάρχει πουθενά άλλου..Δεν έχω φάει καλύτερο σάμαλι στη ζωή μου!!
Πατρικό σημαίνει η εικόνα του κουλουρτζή με το ποδήλατο κουβούκλιο που γυρνούσε τις γειτονιές φωνάζοντας “Αντικουλούγια” ή τουλάχιστον έτσι το άκουγα εγώ!
Τώρα ο κουλουρτζής, παππούλης πια, συνεχίζει να φωνάζει το ίδιο με βραχνή φωνή, μα δεν βολτάρει πια στις γειτονιές…κουράστηκε και δεν αντέχουν τα πόδια του.
Πατρικό σημαίνει γειτονιά…Περπατάω τριγύρω και λέω πέντε έξι καλημέρες σε όλες τις γειτόνισσες που πίνουν στις ολάνθιστες αυλές τους το πρωινό καφεδάκι!!
Τρελαίνομαι να είμαι στο πατρικό μου…
Όταν κοιμάμαι εκεί, σημαίνει ότι το βράδυ θα μιλάω μέχρι αργά με την αδερφούλα και το πρωί θα ξυπνήσω αργά γιατί θα φροντίσουν τα παιδιά οι παππούδες…Θα είμαι ξέγνοιαστη γιατί θα μαγειρέψει κάποιος άλλος και εγώ θα βολτάρω στα σοκάκια και μετά θα κοιμηθώ για μεσημέρι, στο ωραίο νεανικό μου δωμάτιο…
Μου αρέσει τόσο αυτό το δωμάτιο που καμιά φορά ξαπλώνω στο κρεββάτι με το φως αναμένο και αφουγκράζομαι τους ήχους του σπιτιού ή χαζεύω, νιώθοντας τόσο ήρεμη και χαλαρή.
Από τα έπιπλα μου, πιο πολύ μου αρέσει αυτό το Secretaire.
Το πρωί μπαίνει ένας ήλιος απίστευτος και τα δέντρα έχουν μεγαλώσει τόσο που ακούγεται το θρόισμα τους στον αέρα και κοιμάμαι με ανοιχτό παράθυρο για να τα ακούω….
Τα έπιπλα τα διάλεξα όταν ήμουν έφηβη στη Γερμανία, μαζί με τη μαμά…Τα λάτρεψα από την πρώτη στιγμή…
Το κρεββάτι δε, είναι φανταστικό, αλλά δεν μας χωράει πια γιατί είμαστε πολλοί και το αντικαταστήσαμε με ένα άλλο μεγαλύτερο, που όμως δεν έχει τίποτε από την ομορφιά εκείνου…
Ελπίζω κάποτε να στηθεί σε κάποιο άλλο κοριτσίστικο δωμάτιο…και μιας και δεν έχω κόρη…χε χε ίσως της εγγονής μου!!
Πατρικό είναι οι δαντέλες της μαμάς μου και τα όμορφα κεντητά της σεντόνια…όλα προσεγμένα στην εντέλεια…Κάθε μικρή υπέροχη λεπτομέρεια!!
Το σπίτι των γονιών μου είναι πανέμορφο.
Με πολλά λουλούδια και ιδιαίτερα έπιπλα….Με μια σκάλα σκέτο στολίδι, από όπου κατεβήκαμε νύφες, εγώ κι η αδερφή μου.
Ένα φανταστικό παλιό έπιπλο βιτρίνα στην τραπεζαρία,
Με αποκορύφωμα τη φωτεινή κουζίνα !!! Το ομορφότερο σημείο του σπιτιού…Εκεί μέσα η μαμά κι ο μπαμπάς όταν ενώνουν τις δυνάμεις τους κάνουν μικρά θαύματα….
Το σπίτι είναι ολοζώντανο όταν είμαστε όλοι εκεί…Τρεις γενιές ανθρώπων…
Το Σαββατοκύριακο όμως τέλειωσε και ο μπαμπάς έφυγε.
Τον αποχαιρετήσαμε χθες στο αεροδρόμιο!! Κέρασε τους εγγονούς του από ένα παγωτό και κάναμε χάζι το Γιώργο που το απόλαυσε με τρέλα….
.
 |
| Λεπτομέρεια…τα παντοφλάκια δώρο της γιαγιάς Μαρίας…. |
…και είπαμε αντίο στον παππού Γιώργο..
Ο Άγγελος όταν ήταν μικρός έκλαιγε γοερά σαν λέγαμε αντίο στους παππούδες…Τώρα πια μεγάλωσε και το διαχειρίζεται…πονάει σιωπηλά…Καλώς ήρθες στον κόσμο των μεγάλων αγόρι μου…
Ζήτησα από τον μπαμπά μου μιας και χθες ήταν η γιορτή της Μητέρας να πάρει μαζί του μια κόκκινη μολόχα που ήθελα να της στείλω, μιας κι είναι λουλούδι που της θυμίζει το χωριό της και τις μολόχες φυτεμένες στους ασβεστωμένους τενεκέδες στην αυλή της μαμάς της.
Μου είπε :” που να το κουβαλάω το λουλούδι, άλλωστε έχει και στη Γερμανία μολόχες….”
Τον ρώτησα….”Ντομάτες δεν έχει;”
Με κοίταξε καλά καλά και ρώτησε: “Πού να την βάλω;”
Και ΝΑΙ!! στην βαλίτσα του μπαμπά μου, ταξιδεύοντας για Γερμανία, μεταξύ άλλων, είχε και ντομάτες…
Ένα τελευταίο θλιμμένο νεύμα από μακριά… Αντίο, παππού μας….
Πατρικό….Κάτι περισσότερο από το μέρος που μεγάλωσα. Κάτι περισσότερο από το μέρος που σε κάθε γωνιά του κρύβει τις αναμνήσεις μου.
Πατρικό είναι η αίσθηση μιας ασφάλειας, πολύ διαφορετικής από αυτή που νιώθω όταν είμαι στο σπίτι μου, εκεί που εγώ είμαι η μαμά κι η κυρά του σπιτιού.
Πατρικό είναι εκεί που…είμαι πάντα πιο “μικρή” κι έχω μια αίσθηση σαν να ξαναγυρνώ στη φωλιά μου…
Κατερίνα
