Αυτή είναι μια εποχή χωρίς χρώμα…μα φέτος ο Γενάρης είναι τόσο ζεστός. Σε ξεγελά. Οπότε βρίσκοντας ευκαιρία τον καλό καιρό έκανα όλες τις εξωτερικές δουλειές στον κήπο και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στα όμορφα κλαδιά τα γεμάτα λειχήνες, ούτε σε μερικούς βολβούς που μεγάλωσαν…
Μάζεψα λοιπόν υλικά κι έφτιαξα μια “ολοζώντανη” γυάλα…μα αυτά σε άλλη ανάρτηση…
Με ότι όμως μου περίσσεψε και με ότι είχα ξεχασμένο στα ντουλάπια, δημιούργησα μια ρομαντική γωνιά στο σπίτι. Έτσι για χαρά!

Καρποί από πυράκανθους, τριανταφυλλιές, αγριόμηλα, ακακίες. Λίγη δαντέλα, γυάλινα βαζάκια, ένα ζουμπούλι, ποτηράκια καφέ με βολβούς που περιμένουμε να μεγαλώσουν, βρύα, ζωντανά μανιτάρια, ένα κλαδί με κεράκια και μια χαρούμενη, φωτεινή γωνιά που μου έφτιαξε το κέφι.

Κι όταν ανάβουν τα κεριά…όλα είναι τόσο διαφορετικά. Τα χρώματα γλυκαίνουν, όλα γεμίζουν σκιές. Ένα κρασάκι στο κλείσιμο της μέρας και διάθεση για ρομάντζο.

Κι αυτή η μικρή εικόνα με την μπαλαρίνα, με ξετρελαίνει….έχει μια γλυκιά νοσταλγία!

Μια μόλις μέρα μετά, το ζουμπούλι μπερδεμένο από τη ζέστη άνθισε για τα καλά και σκόρπισε μια απίθανη μυρωδιά στο χώρο…Απίθανη αλλά έντονη και τόσο δυνατή που προκάλεσε δύσπνοια στον μικρούλη μας που έχει θέματα με τις μυρωδιές…οπότε, τώρα πια το ροζ ζουμπούλι είναι στην αυλή, με τα υπόλοιπα φιλαράκια του! Ομορφαίνουν όλα μαζί τον κήπο  κι η μυρωδιά τους είναι τόσο έντονη που έχει γεμίσει μέλισσες η αυλή!

Είμαστε στην καρδιά του Χειμώνα κι όμως είναι τόσο κοντά πια η Άνοιξη…Είναι κρυμμένη μέσα σε αυτούς τους μικρούς βολβούς που περιμένουν κάπου εκεί κρυμμένοι.
Μα…δεν θέλει πολλά η ομορφιά για να φανεί…

Καλημέρα αγαπημένοι…κι αν έρθουν μέρες βροχερές, πάντα θα έχουμε να περιμένουμε την Άνοιξη…αν και μεταξύ μας, εγώ έχω ανάγκη από λίγο ακόμη “κανονικό” Χειμώνα!
                                                                                                               Κατερίνα