Κατά καιρούς συναντώ στο internet, ή σε περιοδικά τόσο όμορφα πράγματα που θέλω δύο ζωές για να τα φτιάξω.Τα κοιτάζω και λέω “θα φτιάξω αυτό κι αυτό κι αυτό…” και οι λίστες δεν τελειώνουν.
Αυτά που με γοητεύουν περισσότερο είναι κατασκευές που έχουν μέσα τους κομμάτια της φύσης.
Είναι εύκολα, είναι φθηνά, είναι πανέμορφα…
Επίσης λατρεύω τη συλλογή όλων αυτών των πραγμάτων που θα χρησιμοποιήσω σε μια κατασκευή. Πάντα γυρνώντας από τις βόλτες μας στην εξοχή, κουβαλάμε κλαδιά, κούτσουρα, λουλούδια…ότι βρούμε και μας αρέσει…το μαζεύουμε!!
Είναι μια διαδικασία τόσο ξεκούραστη για εμένα. Αδειάζει το μυαλό μου από σκέψεις και γεμίζει μόνο εικόνες από το τι θα μπορούσα να κάνω με αυτό ή αυτό ή αυτό…
Έτσι λοιπόν φτιάχτηκαν αυτά τα βαζάκια για κεριά.Τα κεριά είναι μόνιμο στολίδι.Κάθε μέρα θα ανάψουμε κάποια.
Μόλις ηρεμήσουμε και “ησυχάσει η πλάση” που λέει κι ο Πα, ανάβουμε κανένα κερί, βράζουμε τσαγάκι ή ζεστό γάλα, λίγο κρασάκι ίσως στα πιο κέφια και χαλαρώνουμε …διαβάζοντας, σερφάροντας ή το αγαπημένο μου…κάνοντας ταβανοσκόπηση με απόλυτη ησυχία!!
Οπότε τα πολλά κεριά δεν είναι ποτέ αρκετά και ευτυχώς ιδέες υπάρχουν σε αφθονία!
Με τα παλιά βάζα μαρμελάδας λοιπόν, μπορεί κανείς να φτιάξει όμορφα μικρά βαζάκια για ρεσώ, με φυσικά υλικά.
Όταν λοιπόν αυτή η υπέροχη Ερεικα ξεράθηκε την κλάδεψα και τα ωραία αυτά μικρά ξερά της ανθάκια τα κόλλησα με θερμόκολα στα βάζα.
Οταν ανάβουν τα κεράκια τα ανθάκια φωτίζονται και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό…
Το ίδιο έκανα και με αυτά τα τσαλιά,
που όταν ανάβουν το βραδάκι τα κλαδάκια σκορπούν σκιές στο χώρο…
Επίσης κι αυτά τα πιο χοντρά κλαδάκια
που γίνονται πολύ εντυπωσιακά, γεμάτα με τα μυστήρια του δάσους.
ή ακόμη και με κλαδιά κομμένα σε φέτες,
που χαρίζουν μια διάθεση πιο ρομαντική…
Μπορεί κανείς να τα κολλήσει ακόμη και με ατλακόλ.
Όπως και να ‘χει το αποτέλεσμα πραγματικά αποζημιώνει…
τα κεράκια μας ανάβουν και χαρίζουν στην καθημερινότητα μας λίγη από τη μαγεία, της φλόγας που τρεμοπαίζει…Κάνουν τη πραγματικότητα λίγο πιο λαμπερή, ρομαντική και πικάντικη!
Κάθε βραδιά είναι σημαντική γι’αυτό τη στολίζουμε με μικρές φλογερές λάμψεις…δεν κοστίζουν τίποτε, αντίθετα χαρίζουν ομορφιά και ξεκουράζουν το μυαλό…
Η ημέρα χάνεται και οι πολύτιμες στιγμές μας μαζί της.
Αν ανοίξουμε την τηλεόραση η επαφή, η ευκαιρία για χαλαρή συζήτηση ή για απλή σιωπηλή ηρεμία χάθηκε!! Η επόμενη ημέρα θα είναι πάλι εκεί γεμάτη με την ζοφερή της πραγματικότητα…όμως το βραδάκι αυτό, όπως και κάθε βραδάκι είναι δικό μας…
Κατερίνα