Τα Χριστούγεννα είναι οικογένεια, άνθρωποι και συγκίνηση. Πελώρια γιορτή…Τα γενέθλια ενός Θεού!
Η πρωτοχρονιά είναι κλειστή γιορτή. Η έλευση μιας νέας χρονιάς. Το ξεκίνημα μιας νέας προσπάθειας. Από τότε που γίναμε γονείς αυτή η γιορτή είναι μόνο για εμάς…κι έτσι θέλουμε να την περνάμε. Οι τέσσερις μας. Ο κύκλος μας είναι κλειστός για να μοιραστούμε, να βάλουμε στόχους, να μαζέψουμε δυνάμεις και μετά να τον ανοίξουμε και να σκορπιστούμε ξανά, να γεμίσουμε, να αδειάσουμε, να μπουν κι άλλοι σημαντικοί, λιγότερο σημαντικοί, φίλοι, συγγενείς, όλοι αυτοί που μας αντέχουν και μας αγαπούν και τους αγαπάμε. Μα πριν ανοιχτούμε, κλείνουμε σφιχτά τον κύκλο…Ανασυγκρότηση το λέμε αυτό, ανατροφοδότηση, feedback, closure, υπάρχουν πολλές θεραπευτικές λέξεις. Μα η ουσία είναι μία. Εμείς…και μετά χωρά ο κόσμος όλος!
Πάντα το ξεκίνημα αρχίζει με τον ερχομό ενός Αγίου…και μας βρίσκει μόνους.

Αυτή λοιπόν, ήταν μια από τις ομορφότερες πρωτοχρονιές μας! Από τις πιο ήρεμες, απόλυτα συγκινητικές, χαλαρές, ξεκούραστες και χαρούμενες…Έτσι θα την θυμόμαστε! Άρχισε από τα ξημερώματα και τέλειωσε δυο μέρες μετά,  όσο χρειάστηκε για να αναρρώσουμε από το ξενύχτι…

Μόνο οι εικόνες μπορούν να μιλήσουν…ας μιλήσουν λοιπόν!
Λίγο πριν ξημερώσει…

Όλα ήταν υπέροχα. Ο ερχομός του και η πρωινή δυνατή φωνή τους…”Ηρθεεεεε”…

Αχ αυτός ο Άγιος…Τα λόγια του γραμμένα σε κάρτες για όλους μας.

Τα συγκινητικά λόγια, με ευχές και συμβουλές και λέξεις πελώριες, κάθε χρόνο μοναδικά γενναιόδωρος : “είσαι σημαντικός, σ’ αγαπάνε, είσαι σπουδαία, είσαι έξυπνος, να θυμάσαι πως μπορείς, να αντέχεις, να μην φοβηθείς το φόβο, είμαι εδώ πίσω σου, δίπλα σου, πιστεύω σε εσένα, πίστεψε σε εσένα, η σκληρή προσπάθεια ανταμείβεται, η ζωή είναι μπροστά, εμπιστεύσου…”

και κάθε χρόνο αυτά τα μάτια…τα μάτια τους σαν κοιτούν τα δώρα. Τι μάτια! Έτσι όπως αξίζει σε όλα τα παιδικά μάτια να κοιτούν. Με πίστη κι ενθουσιασμό.

Ήταν τέλεια όλα! όλα όσα θυμίζουν Πρωτοχρονιά.
Το σπίτι βομβαρδισμένο, περπατούσαμε πάνω από στοίβες πραγμάτων και δεν μας ένοιαζε. Το συνεχώς αναμμένο τζάκι. Τα παυσίπονα για τον πρωινό πονοκέφαλο. Το χρωματιστό μας χάος…

Ο πρώτος καφές της χρονιάς…με τα μποτάκια που έφερε ο Άγιος…δεν τα έβγαλα όλη μέρα.

Η μουσική κι οι φωνές των λατρεμένων…Armstrong, Evora, Buble, Sinatra, Piaf, Simone. Οι καφέδες, οι σοκολάτες, τα ζεστά χειμωνιάτικα  ροφήματα με γεύση κανέλας και εσπεριδοειδών, τα αμέτρητα γλυκά, οι άστατες ώρες που ξυπνούσαμε και τρώγαμε και ξανά κοιμόμασταν χαλαρά στον καναπέ με τις φωνές τους δίπλα να μας νανουρίζουν καθώς έπαιζαν με τα παιχνίδια τους. Τα κρασιά…πολλά πολλά κρασιά! Τα επιτραπέζια, δεν κέρδισα ούτε σε ένα! Το βάζο των αναμνήσεων.
Τα κεριά και τα λαμπάκια.Τα βιβλία και τα περιοδικά, ο ήχος του παιδικού τρένου κάτω από το λαμπερό δέντρο, που γυρίζει και γυρίζει και γυρίζει…και βέβαια το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μας!

Με τις συγκλονιστικές γεύσεις και τις μικρές εκπλήξεις και τα στολίδια του, τα τσουγκρίσματα και τα γέλια, τη Βασιλόπιτα και την μάχη για το φλουρί που παραλίγο να καταπιεί ο μπαμπάς μας. Όλα…όλα ήταν σαν παραμύθι! Αλήθεια. Η πιο όμορφη Πρωτοχρονιά μας…

Κι αν τα Χριστούγεννα είναι χρυσά…η Πρωτοχρονιά είναι ασημένια στο στολισμένο μας τραπέζι!
Ασημένια με μια ιδέα από πασπαλισμένο φρέσκο χιόνι. Καθαρό, σαν την πρώτη μέρα της νέας Χρονιάς..

Καλή χρονιά σε όλους! Τι ήχος…

Απίθανες εξωτικές και ιδιαίτερες γεύσεις, με φρούτα και ξηρούς καρπούς σε κάθε πιάτο.

Γλυκιά Βασιλόπιτα…

Η γεύση ενός τέλειου δυνατού απογευματινού καφέ μαζί με πρώτο κομμάτι Βασιλόπιτας.

Ευχές από τα καρυδάκια της σοφίας…μαζί με ένα κουδουνάκι που έφτασε σε εμάς για να πιστεύουμε πάντα! Ευχαριστούμε Ιωάννα…

“Δεν μπορείς να αλλάξεις το σήμερα…όμως μπορείς να ξεκινήσεις σήμερα να αλλάζεις το αύριο…”

Στιγμές….

και λίγο λίγο χάθηκε το φως…

κι έμεινε ένα άδειο τραπέζι…σε ένα “γεμάτο” σπίτι.

Δεν λένε πως ότι συναισθήματα νιώσεις την πρώτη ημέρα του χρόνου θα έχεις και όλη την χρονιά; Ε λοιπον! Αν αυτό ισχύει…τότε θα είναι μια τέλεια, τέλεια  χρονιά και νιώθω, αλήθεια νιώθω πως ήδη το αγαπώ το 2014!

Κι όπως κάθε χρόνο θα κλείσω με την ίδια ευχή! Ότι χρειαζόμαστε το έχουμε. Ότι έχουμε ανάγκη μπορούμε μόνοι μας να το αποκτήσουμε, με δουλειά και προσπάθεια…Εκτός λοιπόν από Υγεία, δεν θέλουμε να μας δώσει τίποτε η νέα χρονιά…Θέλουμε μόνο να μην μας πάρει…
Κι όπως έγραφα και πέρυσί: “Κρατάμε ο ένας το χέρι του άλλου κι ότι κι αν γίνει δεν το αφήνουμε. Μην φοβηθεί κανείς, μην ξεχαστεί κανείς, μην πέσει κανείς, μην χαθεί κανείς…Κανείς. Είμαστε ομάδα!”

Καλή Χρονιά σε όλους λοιπόν αγαπημένοι…με Υγεία και Χαρά!

Με αγάπη η οικογένεια μας…η Οικογένεια ΚαΠα…